De persoon achter de speler: Maikel Verkoelen

‘’Ik wil dat de mensen die dicht bij mij staan het goed hebben’’

‘Grauwte smoel, ginne skrik’ prijkt op de graffitimuur voor vak O in het Lavans Stadion. Het is Maikel Verkoelen in een notendop. De rasechte Helmonder heeft altijd zijn woordje klaar en is voor niemand bang. Wie Verkoelen echter beter leert kennen, ziet meer dan alleen de stoere verdediger. “Ik ben een echte familieman”, laat hij in een openhartig gesprek weten.

Een leven lang Helmond
Op 18 maart 1992 wordt Maikel Verkoelen in Helmond geboren. Het is de stad waar hij 24 jaar later nog altijd woont en waar zijn hart ook zal blijven liggen. “Wat betekent Helmond voor mij? Het is mijn stad. Ik ben er geboren en getogen”, begint Verkoelen. Het is niet zo dat de verdediger verknocht is aan favoriete plekjes in de stad, vooral het gevoel bij Helmond is goed. “Vaste stekjes heb ik niet. Al ga ik regelmatig lekker ergens lunchen. Meestal is dat met mijn ouders en mijn oma op zaterdagmiddag na de training. Het is de stad waar ik grootgebracht ben en waar ik veel leuke herinneringen heb liggen.”

Leuk, maar druk ‘menneke’
Op basisschool De Goede Herder zullen ze Maikel waarschijnlijk nooit meer vergeten. Het is de school waar de stopper als klein mannetje binnenkwam. “Voor leraren was ik denk ik niet altijd even makkelijk. Als je het aan ze zou vragen dan denk ik dat ze zeggen dat ik een goed ‘menneke’ was, maar bloedirritant. Ik was een vrolijk ventje, maar ook zo enorm druk en fanatiek. Ik wilde altijd voetballen.” Daardoor kwam hij regelmatig in de problemen op het schoolplein. “Ik moest altijd winnen. Als ik verloor, dan had ik bonje.”

‘Ik was een vrolijk ventje, maar ook zo enorm druk en fanatiek’

Na zijn tijd op de basisschool vertrok Maikel naar het Sint Joris College in Eindhoven. Het is in de tijd dat het jonge talent in de jeugdopleiding bij PSV zit. “Daar zat ik in een speciale topsportklas. Dat was wel fijn. Voor bepaalde vakken kregen wij vrijstelling, dan mochten wij ons huiswerk maken zodat we thuis wat meer rust hadden.”

Dat was overigens maar goed ook, want thuis lagen er te veel verleidingen op de loer. “Voor school heb ik gewoon de concentratie niet. Als ik dan eens thuis huiswerk aan het maken was, dan hoorde ik buiten een bal stuiteren en weg was ik.” Ook in de klas heeft de Helmonder nooit een voldoende gehaald voor opletten. “Toen ik op de middelbare school zat, kwam de PSP (spelcomputer) uit, dan zaten we dus een voetbalspelletje te doen tegen elkaar terwijl die leraar zijn verhaal stond te doen. Ik heb eigenlijk nooit echt opgelet op school, maar ik heb alles vrij makkelijk gehaald. Achteraf gezien had ik een hoger niveau aangekund, maar het was gewoon niks voor mij.”

Helaas voor Maikel was hij tot zijn achttiende verplicht om te studeren en dat is misschien maar goed ook. “Na de middelbare school ben ik naar het Johan Cruijff College gegaan in Nijmegen. Daar heb ik de opleiding commercieel medewerker in de sport afgerond. Ik heb dus altijd iets achter de hand. En ik kan natuurlijk ook altijd nog verder studeren, ik ben namelijk geen domme jongen.”

Familieman
Wie Maikel Verkoelen spreekt, merkt al snel dat hij niet vies is van een geintje, maar hij heeft ook een andere kant. “Als er iets uitgehaald wordt, dan sta ik wel vooraan ja. Dat moet ook kunnen vind ik, ik hou wel van een geintje. Aan de andere kant kan ik ook bloedserieus zijn.” Dat laatste is Maikel vooral als het op familie aankomt. “Ik wil dat de mensen die dicht bij mij staan het goed hebben. Voor hen wil ik het goed doen. Ik ben een heel zorgzaam persoon. Al laat ik niet zomaar iedereen toe in mijn omgeving. Ik heb een vaste kern met familie en vrienden en daar doe ik alles voor.”

Familie is erg belangrijk voor de voetballer, om te beginnen met zijn gezin. “Over die mensen kan ik echt geen kwaad woord zeggen. Ik heb een geweldige band met zowel mijn ouders als mijn broertje. Mijn vader heeft me jarenlang overal heen gereden en was altijd aanwezig. Hij ging mee naar toernooien in binnen- en buitenland, hij was er altijd bij. Het heeft hem veel vrije tijd, benzine en een paar banden gekost. Ook mijn moeder heeft ervoor gezorgd dat ik me nooit ergens druk om heb hoeven maken. Zij stond thuis altijd voor ons klaar. Ik besef goed hoeveel zowel mijn vader als mijn moeder voor mij hebben gedaan.”

Zijn drie jaar jongere broertje is ook een van zijn beste vrienden. “We hebben zoals iedereen vroeger ook veel ruzie gehad en geknokt natuurlijk, maar inmiddels is dat anders. We gaan regelmatig wat leuks doen samen. Ik kan echt enorm met hem lachen.” Ook buiten zijn gezin om is Verkoelen te spreken over zijn familie.

‘Ik laat niet zomaar iedereen toe in mijn omgeving. Ik heb een vaste kern, daar doe ik alles voor’

“Mijn ooms, opa’s, oma’s, ze zijn eigenlijk allemaal geweldig. Het zit bij ons in de familie allemaal goed. Dat vind ik ook belangrijk. Ik wil ook graag dat iedereen lekker bij elkaar blijft, je kunt wel zeggen dat ik echt een familieman ben ja. Helaas is een van mijn opa’s recent overleden. Dat heeft me geraakt. We hadden het vaak over voetbal en hij kwam regelmatig kijken. Hij heeft zelf altijd gevoetbald hij wist dus waar hij het over had. Dat soort gesprekken met hem mis ik enorm.”

Debuut PSV
Met het overlijden van zijn opa hebben we één van de moeilijkste momenten in zijn leven besproken. Maar wat is tot nu toe het mooiste moment geweest in 24 jaar? “Mijn debuut voor PSV”, zegt hij met een glinstering in zijn ogen. “Dat was tegen SV Ried in de Europa League. Daar heb ik zo hard voor gewerkt. Vanaf de E-pupillen speelde ik bij PSV, daarna heb ik ieder elftal doorlopen. Ik heb denk ik wel zes Hoofd Jeugdopleidingen meegemaakt. Ik heb zoveel moeten laten voor het voetbal, al heb ik daar nooit moeite mee gehad. Maar als je dan na al die jaren je debuut mag maken voor het eerste elftal is dat zo bijzonder.”

Met zijn debuut voor PSV kwam de grootste droom van Verkoelen al uit, maar inmiddels heeft hij meer om van te dromen. “Spelen in Engeland, dat wil ik zo graag. Dat lijkt mij echt heel mooi. Ik denk dat die manier van voetballen ook wel bij mij past.” Al is voetbal niet de enige reden waarom het buitenland hem trekt. “Ik denk dat wonen en werken in het buitenland je completer maakt. Ik wil die sprong op een dag graag maken.’’


‘Helmond is mijn stad. Ik ben er geboren en getogen’

 

Maar voorlopig zit de verdediger nog goed in Helmond. “De mentaliteit past goed bij me en dat vinden de fans ook mooi om te zien. Ik ben een jongen uit de stad en daar hebben ze lang op gewacht. Ik ken ook veel mensen hier op de tribune. Mijn oom (William Verkoelen) is er altijd en ook mijn neefje staat tussen de fanatieke supporters. De familie Verkoelen is sowieso goed vertegenwoordigd in het Lavans Stadion. Voor hen is het ook wel lekker dat ik nu in Helmond speel. Hier voel ik me thuis.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *