SONY DSC

Leicester City speelt Football Manager in het echte leven

Wij schrijven normaal gesproken uitsluitend over het Duitse voetbal, maar uitzonderingen zijn er om gemaakt te worden. Ook wij kunnen en willen onze ogen niet sluiten voor het voetbalsprookje aan de andere kant van de Noordzee. De titel voor Leicester City is namelijk iets wat we waarschijnlijk nooit meer zullen meemaken in de tijd dat alles om de centjes draait en eigenlijk is het ook te mooi om waar te zijn. Een ploeg die door hard werken en beleving de hele wereld wist te veroveren. Diep respect voor Claudio Ranieri en zijn mannen. 

Leicester City is een beetje van ons allemaal geworden. Want, willen wij niet allemaal een beetje Leicester City zijn? Vooral voor de liefhebbers van videospelletjes als FIFA en Football Manager moet het herkenbaar zijn. Zodra je het schijfje in handen hebt en je gaat spelen moet je een team kiezen. Met een topclub beginnen is saai en dus pak je een klein clubje en daarmee probeer je kampioen te worden. In het echt kan het namelijk niet, en daarom is het zo leuk. Je wil het onmogelijke mogelijk maken. Als het dan lukte om met een club als PEC Zwolle de Eredivisie te winnen ben je zo trots als een paard met zeven lullen. Ik wil dan ook niet weten hoe trots Ranieri zich momenteel moet voelen, nu het hem in het echte leven gelukt is.

Vorig seizoen speelde Leicester City zich pas op de laatste speeldag van de Premier League veilig. Het verhaal vertellen is eigenlijk overbodig, iedereen kent het sprookje inmiddels wel. Een spits die tot voor kort nog amateur was en verder een elftal met voetballers die ergens anders mislukt waren, of waarvan niemand ooit nog had gehoord. Geen van allen stond te boek als groot talent. In Nederland zouden we het een bij elkaar geraapt zooitje noemen. Leicester is natuurlijk niet het eerste voetbalwonder. Zo werd ooit Griekenland Europees kampioen en werdmaxresdefault Kaiserslautern twee keer achter elkaar kampioen in Duitsland. Namelijk eerste van de tweede Bundesliga en direct na de promotie werden ze kampioen van de Bundesliga. Alleen het bijzondere aan dit sprookje van Leicester is dat het tegenwoordig niet meer mogelijk lijkt. Geld speelt tegenwoordig de hoofdrol en wanneer je dat niet hebt of niet genoeg, dan ben je kansloos. De clubs met het meeste geld, winnen de meeste prijzen. Zo simpel leek het, tot Ranieri en zijn mannen de voetbalwereld dit jaar weer hoop gaven.

In het begin leek het nog vrij normaal. Er is altijd een kleiner clubje dat ineens voor een verrassing zorgt en tussen de grote mannen in staat. Vaak houden ze dat tot de winterstop vol en dan is het klaar. Maar Leicester bleef maar bovenaan staan, en ze bleven maar winnen. Vaak met 1-0 en met minder balbezit dan de gemiddelde degradatiekandidaat, maar het geloof was er, de werklust was er en dus kwam het resultaat er ook. Het concept lijkt zo simpel en dat is het misschien ook wel. Een spelersgroep die voor elkaar door het vuur gaat, een trainer die er plezier in heeft en een enorme dosis vertrouwen. Het is ook voor iedere club op de hele wereld een teken dat alles kan. Iedere club durft dankzij Leicester City weer te dromen van succes. Iedere supporter hoopt dan zijn club de volgende is. Er is weer geloof in de voetbalwereld. Voetbal kan nog altijd winnen van geld. Over honderd jaar zal nog steeds gesproken worden over het wonder van Leicester. De spelers zullen voor altijd helden zijn. Zelfs als ze vanaf vandaag geen bal meer goed raken in hun carrière. Als ik Ranieri was zou ik dan ook na dit seizoen een punt zetten achter mij loopbaan. Stoppen op het hoogtepunt en als koning voetbal met pensioen gaan. Maar dat zijn zaken voor later. Leicester heeft nog twee feestwedstrijden op het programma staan en daar zullen de spelers en de fans iedere seconde van genieten en terecht. Nu is het tijd om de Playstation aan te zetten om met Darmstadt 98 de Champions League in te gaan. Misschien moet ik Ranieri maar eens bellen voor advies..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *