Paul Verhaegh (FC Augsburg #2), spielt den Ball, 

FC Augsburg vs. SV Darmstadt 98, 9. Spieltag, 17.10.2015

Paul Verhaegh: ”FC Augsburg is echt mijn club geworden”

Opeens was hij daar tijdens het WK 2014 in Brazilië: Paul Verhaegh. De rechtsback en tevens aanvoerder van FC Augsburg was misschien wel de grootste verrassing in de WK-selectie van Louis van Gaal. Maar zo gek was het eigenlijk niet dat Verhaegh met zijn dertig jaar alsnog bij het Nederlands elftal kwam. De oud-speler van onder meer PSV en Vitesse houdt zich namelijk al jaren staande in een van de grootste competities ter wereld en speelt wekelijks tegen toppers als Arjen Robben en Marco Reus. Toch is Verhaegh een speler die niet bij iedereen een belletje doet rinkelen. Reden genoeg dus voor een nadere kennismaking. Fussballbegeistert sprak uitgebreid met Verhaegh over zijn tijd bij FC Augsburg en over zijn ervaringen met Oranje.

Zes jaar geleden maakte de inmiddels 32-jarige Paul Verhaegh de overstap van Vitesse naar FC Augsburg, dat toen nog uitkwam in de tweede Bundesliga. In Nederland zijn veel mensen de verdediger uit het oog verloren, maar zijn prestaties in Duitsland spreken wel degelijk tot de verbeelding. Met Augsburg dwong Verhaegh in zijn eerste jaar direct promotie af en dit jaar kwam hij met diezelfde club zelfs uit in de Europa League. Verhaegh is dolgelukkig in Duitsland. “FC Augsburg is echt mijn club geworden”, aldus de aanvoerder van de Zuid-Duitsers.

“De derde plaats op het WK met Oranje was mooi. Maar we hadden zo graag die finale gehaald”

Je bent bij FC Augsburg begonnen in de 2.Bundesliga en ineens liep je na de winterstop als aanvoerder Anfield op voor de Europa League-ontmoeting met Liverpool. Dat moet een mooi moment zijn geweest?

Zeker. De Europa League was voor de club sowieso een geweldig avontuur, en dan ook nog overwinteren en twee wedstrijden mogen spelen tegen Liverpool dat is prachtig. Het is natuurlijk jammer dat we uiteindelijk uitgeschakeld zijn over twee wedstrijden (0-0 in Augsburg en 1-0 verlies in Liverpool), maar we hebben laten zien prima mee te kunnen op dat niveau. En om als aanvoerder het veld van Anfield op te mogen lopen is niet te beschrijven.

Paul Verhaegh (FC Augsburg #2) spielt den Ball, FC Augsburg vs. FC Bayern München, 21. Spieltag, 14.02.2016

Paul Verhaegh namens FC Augsburg in actie tegen FC Bayern München

Heb je tijdens de wedstrijd dan ook nog tijd om te genieten van het stadion en van de sfeer?

Op dat moment ben ik daar totaal niet mee bezig. Ik concentreer me altijd echt honderd procent op de wedstrijd. Dat is ook nodig om te kunnen presteren. Nu achteraf kijk ik wel terug op een prachtige ervaring natuurlijk.

Je bent in 2010 naar Augsburg gekomen, was de stap naar de 2.Bundesliga een bewuste destijds?

Ja het was zeker een bewuste keuze. Na Vitesse was ik toe aan een volgende stap in mijn carrière en Augsburg had interesse. Het verhaal van de club en het gevoel dat ik daarbij kreeg spraken me erg aan. De club wilde dat jaar graag promoveren naar de Bundesliga. Dat is ook meteen gelukt. Al is dat achteraf natuurlijk makkelijk praten. Maar ik kan nu wel zeggen dat Augsburg de perfecte keuze is geweest.

Je speelt nu zes jaar in Duitsland, in die tijd is er voldoende interesse geweest vanuit Nederland. Onder meer van FC Twente en SC Heerenveen. Heb je nooit de behoefte gehad om in Nederland te laten zien wat je kunt?

Nee absoluut niet. Ik zit hier in Duitsland prima op mijn plek. De Bundesliga is een geweldige competitie en ook het leven buiten het voetbal om is heerlijk. Een terugkeer naar Nederland is nooit aan de orde geweest voor mij. Ik zie geen enkele reden om hier te vertrekken.

“Als aanvoerder het veld van Anfield oplopen geeft een onbeschrijfelijk gevoel”

Je wil je carrière ook afsluiten bij Augsburg?

In het voetbal weet je natuurlijk nooit hoe het loopt, maar ik zie het zeker voor me ja.

Je speelt wekelijks op topniveau in Duitsland, toch kwam de selectie voor het Nederlands elftal als een verrassing. Had je daar nog rekening mee gehouden?

Toen ik voor het eerst werd opgeroepen was ik 29, dan verwacht je dat eigenlijk niet meer. Maar dat maakt het natuurlijk niet minder mooi. Het was ook een teken dat de bondscoach niet alleen oog had voor de grote clubs in het Buitenland.

Uiteindelijk mocht je zelfs mee naar het WK in Brazilië. En stond je in de achtste finales tegen Mexico in de basis. 

Dat was een geweldige ervaring die me altijd bij zal blijven. Het hele WK was bijzonder om bij te mogen zijn. Het is voor een speler toch het hoogst haalbare en om daar onderdeel van uit te mogen maken is heel mooi.

En dan waren de prestaties ook nog een boven verwachting.

In Nederland had iedereen verwacht dat we er in de groepsfase al uit zouden vliegen. En toch hebben we mooi de halve finale gehaald. Op dat moment was het wel heel erg zuur om er dan uit te vliegen door strafschoppen.

“Overal werd gezegd dat FC Augsburg zich vast kon voorbereiden op de 2.Bundesliga, toen zijn we alles gaan geven”

Die derde plaats was toch een geweldige prestatie?

Klopt, maar op dat moment heerste toch het gevoel van teleurstelling. Als je er zo dichtbij bent, dan wil je het ook halen. Maar uiteindelijk hebben we het goed afgesloten door die 3-0 overwinning op Brazilië en zo toch nog iets tastbaars meegenomen in de vorm van een bronzen medaille. Dat is iets waar ik naar mijn carrière wel met een enorm trots gevoel op zal terugkijken.

Over mooie prestaties gesproken. Met Augsburg heb je tot nu toe ook vooral hoogtepunten meegemaakt.

Verhaegh bedankt het publiek na de wedstrijd tegen Hertha BSC

Verhaegh bedankt het publiek na de wedstrijd tegen Hertha BSC

Zeker. In mijn eerste jaar hier hebben we promotie naar de Bundesliga mogen vieren. Vorig jaar hebben ons op de laatste speeldag geplaatst voor de Europa League. We wonnen toen in Mönchengladbach, dat derde is geworden dat seizoen. Een enorm knappe prestatie. Je kunt je ook wel voorstellen dat we dat hier goed hebben gevierd.

Waar heb je het meest van genoten in de afgelopen zes jaar?

Dat is echt heel moeilijk kiezen. We hebben meerdere onverwachte prestaties neergezet. De mooiste was misschien nog wel het lijfsbehoud waar niemand meer rekening mee had gehouden. We hadden toen in de winterstop negen punten en iedereen had het er al over dat FC Augsburg zich kon gaan voorbereiden op de tweede Bundesliga. Uiteindelijk hebben we ons toen op de laatste speeldag nog veilig gespeeld. Iets wat nog nooit in de Bundesliga was gebeurd.

Als de buitenwacht al zegt dat Augsburg kon gaan voorbereiden op degradatie, werk dat misschien juist motiverend?

Natuurlijk. In de tweede seizoenshelft hadden we afgesproken dat we niet het lachertje van de competitie wilde worden en gewoon elke wedstrijd vol erop zouden gaan. Als we dan zouden degraderen dan in ieder geval met opgeheven hoofd, we hadden niets meer te verliezen. Uiteindelijk begonnen we toen punten te pakken en met die punten groeide het vertrouwen. We kwamen steeds dichterbij en op de laatste speeldag ging het tussen Hoffenheim, Düsseldorf en ons. Wij waren afhankelijk van het resultaat bij Düsseldorf. Die moesten verliezen en wij moesten winnen. Dat gebeurde en zo speelden we ons zelfs helemaal veilig. De ontlading die toen los kwam is misschien wel het lekkerste gevoel dat ik heb gehad.

“Ik ben er van overtuigd dat FC Augsburg niet gaat degraderen”

Dit jaar zou zomaar hetzelfde kunnen gebeuren. Ook nu ligt degradatie weer op de loer.

Daar ben ik totaal niet mee bezig. Ik wil er ook helemaal niet aan denken wat er zou gebeuren als we degraderen, puur omdat ik er van overtuigd ben dat het niet gaat gebeuren. We hebben denk ik in de laatste zeven wedstrijden nog tien punten nodig, dat is normaliter genoeg voor handhaving. En wanneer je hebt programma bekijkt moet dat te doen zijn. De toppers hebben we al gehad en we spelen nog tegen een aantal concurrenten.

Is bij handhaving het seizoen geslaagd voor FC Augsburg?

De doelstelling is over het algemeen altijd handhaving. Natuurlijk willen we ieder jaar bij de eerste negen eindigen maar je moet ook realistisch zijn. Augsburg is een kleine club met een kleine begroting. Als je naar de Bundesliga kijkt hebben alleen Darmstadt en Ingolstadt een mindere begroting. Dus wat wij vorig jaar hebben gepresteerd is uitzonderlijk knap. We zouden dat graag ieder jaar willen, maar dat kan gewoon niet.

Wat is FC Augsburg eigenlijk voor een club?

Het is een hele familiare club, waar ik me ontzettend op mijn gemak voel. Dit is echt mijn club geworden in de loop der jaren. Ik voel me hier goed en voel een enorme waardering vanuit de club. Dit is de club waarmee ik de komende jaren succesvol wil zijn. Daarnaast ben ik nu alweer vier jaar aanvoerder hier,

In het verleden speelde er meerdere Nederlanders in Augsburg. Is het een club die past bij de Nederlandse cultuur?

Dat zou ik niet zo willen zeggen. Met Jos Luhukay zat hier een Nederlandse trainer en toen werd er toch wat meer naar de Nederlandse markt gekeken, ik denk dat het vooral daardoor kwam. Maar nu is Jeffrey Gouweleeuw er in de winter bij gekomen en daar ben ik wel blij

Paul Verhaegh in actie tegen Darmstadt

Paul Verhaegh in actie tegen Darmstadt

mee moet ik zeggen. Kan ik eindelijk weer een beetje Nederlands praten op de club.

Vanuit Nederland komt er steeds meer aandacht voor de Bundesliga. Merk jij dat ook in jouw geval?

Niet heel erg. Af en toe komt er wel eens een interviewverzoek vanuit Nederland, maar dit is geen Bayern München waar elke week aandacht voor is vanuit Nederland. En eerlijk gezegd maakt me dat ook niet zoveel uit. Ik doe hier lekker mijn ding en ben er niet mee bezig of dat in Nederland ook gewaardeerd wordt. Ik concentreer me helemaal op mijn leven hier en op het voetbal. Die concentratie hebben we hard nodig om in de Bundesliga te blijven.

Wil je na je carrière eigenlijk nog wel terug naar Nederland?

Uiteindelijk toch wel denk ik, maar we hebben het hier echt geweldig. Mijn vriendin is gelukkig, mijn kinderen groeien hier op en gaan hier naar school. Maar het plan is toch om uiteindelijk wel weer terug te keren naar Nederland. De vraag is alleen wanneer, maar dat weet je nooit zeker. Ik heb na dit seizoen nog een contract voor twee jaar in Augsburg. Ik ben nu 32, maar zolang ik me fit voel wil ik doorgaan. Zodra ik het niveau niet meer aan zou kunnen of wanneer ik teveel last krijg van blessures is het misschien mooi geweest. Maar voorlopig is daar nog geen sprake van.

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *