C0EEFB721E1B4C4CBC58EEA8FB2BC4B3

Patrick Paauwe: ‘’Ik hou van het Duitse voetbal’’

Patrick Paauwe (40) speelde acht jaar bij Feyenoord en won met die club zowel de landstitel als de UEFA Cup. Nadat hij Rotterdam achter zich had gelaten trok hij via Frankrijk naar Duitsland. Daar ging hij spelen voor Borussia Mönchengladbach, een ploeg die uiteindelijk een plek zou veroveren in zijn hart. ‘’Ik voelde me daar fantastisch”, zegt Paauwe in gesprek met Fussballbegeistert.

 Voor het gesprek met de voormalig Gladbach-verdediger zijn we terecht gekomen op De Herdgang. Daar traint Paauwe momenteel de jeugd van PSV. De D-jeugd om precies te zijn. Dat doet hij met veel plezier. “Je ziet die jongens elke dag enorm veel groeien, dat is geweldig om te zien.” Maar we zijn hier niet om te praten over zijn huidige werk als trainer. We zijn hier om terug te kijken op de twee seizoenen die Paauwe uitkwam voor Borussia Mönchengladbach. Een tijd waar hij met veel plezier op terugkijkt.

“De derby tegen 1.FC Köln vond ik altijd de mooiste wedstrijden om te spelen. Je kunt jezelf dan echt helemaal laten gaan”

Na acht jaar bij Feyenoord ben je naar Frankrijk gegaan. Dat duurde slechts één jaar. Was Frankrijk een slechte keus? 

7F3D24D2D63F4B5FA1A448F736C61188“Ik had het daar gewoon niet zo naar mijn zin. Ik kon me de taal maar niet eigen maken, en dan is het al snel lastig. Het was toch een Frans kliekje. De mensen waren wel aardig hoor, maar ze spraken nauwelijks Engels en dan wordt het toch moeilijk. Frankrijk viel me niet zozeer tegen, het viel me vooral tegen van mijzelf. Ik had verwacht dat ik me makkelijker kon aanpassen. Gelukkig ging het mijn vrouw wel een stuk beter af. Dus die kon zich er prima redden. Maar ik heb daar zelf wel af moeten zien.”

Je wilde daarom ook per se weg daar? 

“Ik was niet zomaar weggegaan. Ik was best nog wel gebleven in Frankrijk als ik aan mijn contract werd gehouden. Het was niet heel ver weg van huis. We reden dan in het weekend ook vaak terug naar Eindhoven, waar ik woon. Dus het is niet dat ik koste wat kost daar weg wilde.”

“Ongelofelijk was dat, ik heb van dat kampioenschap zo intens genoten”

Toch vertrok je. 

“Ja klopt. De club wilde eigenlijk dat ik bleef. Maar ik wilde zelf toch liever weg. Gelukkig hadden ze daar begrip voor. Bij de club spraken er een aantal mensen wel Engels en die begrepen mijn situatie. Ik ben ook netjes door de voordeur vertrokken. Ik ben het jaar daarop zelfs nog officieel afscheid wezen nemen. Terwijl ik daar slechts een jaar heb gevoetbald. Daar spreekt ook wel waardering uit. Ik heb echt mijn best gedaan om er iets moois van te maken. Maar uiteindelijk werd het niet wat ik er van had gehoopt.”

En toen kwam Gladbach?

“Ja. Iemand vroeg me of Gladbach iets voor mij was. Ik dacht zelf: “ja, maar dat is de tweede Bundesliga.” Ik was dus niet direct enthousiast. Maar er werd tegen me gezegd dat het zeker iets voor mij was. Normaal ben ik daar helemaal niet van. Als iemand zeker weet dat het iets voor mij is, dan vind ik het vaak helemaal niets namelijk.”  5455802FE53444DF8F86EA0FE7BAC999

Toen ben je alsnog gaan kijken.  

“Ja inderdaad. Ik ben naar dat stadion gegaan. En geloof me, dan ben je redelijk snel verkocht. Borussia Mönchengladbach is een hele grote club, vergis je niet. Het heeft een van de grootste supportersschare in Duitsland en zelfs in Europa. Toen ik dat stadion zag en hoorde wat er elke week aan fans zat was ik om. En daarbij kwam ook nog dat de randzaken goed waren. Het was dichtbij Eindhoven dus kon ik weer thuis gaan wonen. En het geld was ook goed. Het was dus plus, plus, plus. Alles klopte.”

Je werd meteen in het eerste jaar kampioen. Dat moet een geweldige ervaring zijn geweest? 

“We begonnen heel moeilijk dat jaar. De club was net daarvoor gedegradeerd. Er werden veel nieuwe jongens gehaald, om te kämpfen (vechten) vooral. Dat was ook wel nodig hoor in de 2.Bundesliga. En ik kon me daartussen echt profileren als iemand die de wedstrijd kon lezen. Ik kon vanuit achterin veel anticiperen en het team neerzetten. Daar kon ik Jos Luhukay (toenmalig trainer) erg mee helpen. Uiteindelijk zijn we drie wedstrijden voor het einde kampioen geworden. Tegen SV Wehen Wiesbaden (3-0). Dat was geen mooie wedstrijd trouwens. De week daarvoor wel. Toen wonnen we met 1-7 in Offenbach. Dat was echt mijn wedstrijd.”

 

“Vroeger was het ook altijd om zes uur patat eten en Duits voetbal kijken thuis”

47C3A790B244454D81D856F403FF1983Na degradatie direct weer promoveren, dat moet een geweldig feest zijn geweest?

“Onbeschrijfelijk was dat. Ik heb van dat kampioenschap zo intens genoten, dat is me altijd bijgebleven. Ook omdat ik al wat ouder was. Ik was een jaar of dertig en dan die ervaring op het podium. Ook in het stadion was het al geweldig met de fans. Hoe ze daar feest vieren is wel apart hoor.”

Wat bedoel je met apart?

“Nou, in Nederland wordt zo’n feest al snel een bende. En dat heeft ook zijn charme, maar in Duitsland is het allemaal net wat meer georganiseerd. Er stond een groot podium op dat plein in Gladbach en daar stond serieus één dranghek. En iedereen bleef ook achter dat hek. Dat vond ik zo bijzonder. 60/70 duizend man die allemaal netjes achter dat hek bleven staan. Daarom was het ook zo’n feest, wij gingen na de huldiging bijvoorbeeld even achter dat podium eten, maar de fans bleven. En steeds gingen er weer een aantal spelers het podium op. En dan ging het weer helemaal los. Echt geweldig was dat.”

“Duitsers gaan samen een biertje drinken en een worst eten voor de wedstrijd, dat vind ik mooi”

Wat maakt de Duitse fans zo anders dan de Nederlandse?

“Het respect dat ze tonen. Ik wil niets slechts zeggen over de Nederlandse fans hoor. Ik heb bij Feyenoord nog steeds contact met supporters, die waren ook geweldig. Maar vooral het respect dat supporters tonen naar de bezoekende ploeg. Het zit allemaal naast elkaar en het loopt door elkaar heen. De ontvangst is altijd fantastisch. Ze gaan samen een biertje drinken en een worst eten, dat vind ik mooi. Wat me ook opviel waren de sjaaltjes, dat deed me dan weer denken aan Feyenoord. Het enige wat er wel eens wilde gebeuren is dat er een middelvingertje op werd gestoken. En zelfs dat gebeurde eigenlijk alleen als we in Keulen speelde.”

Borussia Mönchengladbach tegen FC Köln, de Rheinderby, wat zijn dat voor wedstrijden? ED8B4C601F1D4BA69F547FE412E155D7

“Dat is echt fantastisch. Als je daar in Keulen voor de uitwedstrijd aankomt moet je onder dat stadion door, en dan zie je ze allemaal al staan. Mooi vind ik dat! Je hebt natuurlijk Borussia Dortmund tegen Schalke, maar Köln-Gladbach is ook wel een stevige derby hoor. Persoonlijk vond ik dat altijd de mooiste wedstrijden om te spelen. Je kunt jezelf echt helemaal laten gaan. Er komt zoveel adrenaline los.”

Je bent erg enthousiast over Duitsland, toch ben je maar twee jaar gebleven? 

“Klopt. Bij Gladbach kon ik niet meer blijven, zo simpel was het. Ik speelde het eerste jaar alles in de basis. Mijn tweede jaar kwam er een andere trainer en werd Galasek gehaald. De trainer was heel eerlijk. Hij wilde niet met mij én Galasek spelen. Toen kwam vanuit de club het idee dat het beter was om uit elkaar te gaan. En daar was ik eigenlijk wel blij mee. Ik ben geen speler om op de bank te zitten. Ik wilde lekker voetballen. Achteraf denk ik nog wel eens bij mezelf “Bij zo’n mooie club nog een jaartje op de bank zitten, had wel mooi geweest.” Maar op het moment zelf voelde ik het niet zo en wilde ik voetballen. Toen heb ik de keuze gemaakt om naar VVV te gaan. We zijn netjes in goed overleg uit elkaar gegaan en dat was prima. Daarom kom ik er ook nog met veel plezier terug. Ik heb nog een keer afscheid van het publiek genomen. Even voor de wedstrijd het veld op en dan wordt je naam nog een keer gescandeerd. Dat was ook erg leuk.”

“Luhukay wilde me naar FC Augsburg halen, maar ik was het reizen zat. Toen begon hij over een helikopter. Dat deden ze bij Bayern ook wel eens”

Had je niet langer in Duitsland willen blijven? 

“Ik had zeker nog wel langer in Duitsland willen blijven ja. Jos Luhukay heeft me nog mee gevraagd naar FC Augsburg, maar dat vond ik te ver. Ik was aan het eind van mijn loopbaan en was wel een beetje klaar met al dat reizen. Jos stelde toen voor om met een helikopter elke dag op en naar te gaan haha. Dat deden ze bij Bayern München ook wel eens. Dat werd me te gek. Wel had ik gehoopt dat Jos naar Bochum of Duisburg ging. Die clubs waren toen ook in de markt voor hem. En dan had ik lekker in EindhovenC0EEFB721E1B4C4CBC58EEA8FB2BC4B3 kunnen blijven wonen en in Duitsland kunnen blijven voetballen. Maar dat is er helaas niet van gekomen en toen ben ik bij VVV gaan voetballen. Ook hartstikke leuk.”

Hoe kijk je terug op je tijd in Duitsland? 

“Heel positief. Het waren twee hele mooie jaren. Natuurlijk was het lastig toen ik uit de basis verdween. Ik was in mijn eerste jaar hartstikke belangrijk. In mijn tweede jaar had ik voor de winterstop ook nog een grote rol. Maar daarna verdween ik geleidelijk aan uit de basis. Daar is niks mis mee, dat hoort erbij. Maar ik heb echt een geweldige tijd gehad. Gladbach is een prachtige club, met een geweldig mooi stadion. De club beschikt echt over Champions League faciliteiten. Ik voelde me daar echt heel erg thuis.”

Moeten we in Nederland niet eens wat positiever gaan kijken naar het Duitse voetbal? 

“Ik ben natuurlijk bevooroordeeld omdat ik in Duitsland heb gespeeld. Maar ik vind van wel. Ik heb echt iets met het Duitse voetbal. Vroeger was het ook altijd om zes uur patat eten en Duits voetbal kijken thuis. Ik heb daar dus echt iets mee ja, dat vond ik altijd al prachtig. En zeker nu ik daar ook heb mogen voetballen, in al die mooie stadions. Ik ben echt fan van het Duitse voetbal.”

Nooit spijt gehad dat je niet meer avonturen in het Buitenland hebt gehad? 

“Nee, je moet daar nooit spijt van hebben. Ik had graag nog eens met mijn broer Cees, oud-keeper van onder meer FC Twente, naar Amerika willen gaan. Maar die kans heeft zich nooit echt voorgedaan. Wel kon ik naar Japan en Canada. Achteraf denk ik: “lekker een jaartje Canada of Japan was toch wel leuk geweest.” Maar op dat moment voelde ik dat niet zo en dan moet je het ook niet doen. Dat vind ik nu misschien wel jammer dat ik er toen niet zo over dacht. Maar meer ook niet hoor.”

 

One Comments

  1. Mooie tijden meegemaakt zoon. Moeders en ik hebben er van genoten hoewel er ook andere tijden waren!! Maar dat is sport eigen.
    Je speelt gelukkig nog met je broer en je vader en je zoons in een team op de velden van FC Horst bij oa het familietoernooi, toch!!! Stratenvoetbal in De lier. Lekker doorgaan zo.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *