Huub_Stevens2013

Huub Stevens: Een groot vakman verlaat het vak

Huub Stevens zet een punt achter zijn trainerscarriére. Dat feit op zichzelf is al jammer, de reden waarom echter nog meer. Stevens moet noodgedwongen stoppen met hetgeen wat hij het liefst doet. Hartritmestoornissen zijn daar de oorzaak van. We zullen nooit meer die enorme woedeuitbarstingen langs de lijn kunnen bewonderen. We zullen ook nooit meer die enorme vreugde zien wanneer Huub weer een club voor de Bundesliga heeft weten te behouden. We zullen Huub Stevens als trainer nooit meer langs de lijn gaan zien. Het zal een enorm gemis zijn voor het Duitse voetbal. Maar gezondheid zal altijd boven het voetbal komen te staan. Laten we vooral hopen dat Huub nog jaren mee kan als mens.

Duitse trainer in een Nederlands jasje

Huub Stevens kennen we toch vooral als die trainer die niet gemaakt is voor het Nederlandse voetbal. Huub heeft Duitsers nodig. Als hij ergens een hekel aan heeft en had, dan zijn dat spelers zonder instelling. Of spelers die overal om zeuren. Duitse spelers vragen tenminste niet waarom een trainer iets doet. Die doen gewoon wat hen opgedragen wordt. Zo zit Stevens ook in elkaar. Niet lullen, maar poetsen.

Zo was Huub Stevens als speler al. Een spijkerharde verdediger. Hard werken en altijd alles geven. Iedere wedstrijd, maar zeker ook iedere training. Als speler kon hij zich al vreselijk ergeren aan spelers die niet alles gaven. Als trainer werd dat niet minder. Zo kwam hij in zijn tijd bij PSV in aanraking met Edison Mendez. De toenmalig PSV-middenvelder was het niet eens met Stevens en ging tegen de trainer in. Dat kwam hem op een standje te staan van zijn trainer. “Jij hebt problemen met mij”, beet Stevens hem toe.

De Duitse spelers kunnen veel beter omgaan met de manier waarop Stevens werkt. Daarom kent Stevens zijn grootste successen dan ook in Duitsland. Vooral bij zijn grote liefde Schalke 04, al blijft PSV ook altijd in zijn hart zitten. Stevens speelde van 1975 tot 1986 bij de club uit Eindhoven. Na zijn loopbaan als speler had Stevens altijd nog één grote droom. Trainer worden van PSV. Die droom zou ook uitkomen, al werd het uiteindelijk eerder een nachtmerrie.

Via Kerkrade de grens oveHuub_Stevens_PAOKr

Nadat Stevens 104 wedstrijden voor Fortuna Sittard speelde, 293 voor PSV en achttien interlands besloot hij in 1986 zijn schoenen aan de wilgen te hangen. Zeven jaar later keert de oud-verdediger weer terug op de Nederlandse velden. Niet met noppen onder zijn schoenen, maar in trainigspak langs de lijn. Steven begint in 1993 aan zijn eerste klus als trainer bij Roda JC. Daar zou hij uiteindelijk tot 1996 blijven voordat hij de overstap maakte naar Duitsland. In 1996 begint Stevens aan zijn eerste Duitse klus bij Schalke 04.

Met Schalke is Stevens direct succesvol. In zijn eerste jaar pakt hij de UEFA Cup door Inter Milaan over twee wedstrijden uiteindelijk met strafschoppen te verslaan. Daarna was het iets langer wachten op een prijs. Pas in het seizoen 2001 pakte Schalke weer een prijs. De DFB-Pokal ging mee naar Gelsenkirchen. Alleen zou dat slechts een troostprijs zijn. Schalke dacht namelijk dat jaar op 19 mei kampioen te zijn geworden. Op het veld van het Parkstadion, toen nog de thuishaven van Schalke, was het al feest. Supporters van Schalke waren daar het eerste kampioenschap in 43 jaar aan het vieren. In de veronderstelling dat concurrent Bayern München al had verloren. Echter was dat niet het geval en maakte Bayern vier minuten in blessuretijd nog gelijk. Het eerste kampioensfeest in 43 jaar duurde dan ook precies vier minuten. Daarmee was Stevens onderdeel van misschien wel de grootste tragedie in de clubgeschiedenis van Schalke. Hij was zo dicht bij onsterfelijkheid.

(Documentaire over de tragedie bij Schalke)

Het jaar na het drama zou het laatste jaar van Stevens bij Schalke 04 worden. Hij sloot nog wel af met een DFB-Pokal. Maar toch zal die vreselijke dag in mei nooit meer vergeten worden. Na zes jaar Schalke vond Stevens het tijd worden voor een nieuwe uitdaging. Dat werd Hertha BSC. Na een moeilijke start in Berlijn kwalificeerde Stevens zich met Hertha door een vijfde plaats uiteindelijk toch nog voor Europees voetbal. In zijn tweede jaar haalde Stevens echter de kerst niet. Vanwege het achterwege blijven van succes moest de trainer op 4 mei 2003 vertrekken.

Niet veel later duikt de Limburger alweer op bij een nieuwe club. Wederom in Duitsland. Hij tekent voor het seizoen 2004/2005 een contract bij 1.FC Köln. Een ploeg die op dat moment net gedegradeerd was uit de Bundesliga. Stevens deed het goed in Keulen en werd met der 1.FC Köln dan ook kampioen van de 2.Bundesliga. Desondanks levert hij toch zijn contract alweer in na dat seizoen. De vrouw van Stevens is ernstig ziek, en de trainer wil er dan ook voor haar zijn. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Stevens keert in 2005 direct terug op de velden als trainer van Roda JC.

Hij zou daar tot 2007 blijven om vervolgens toch weer de overstap naar Duitsland te maken. Op 2 februari 2007 stapt Stevens in bij HSV. Hij moet de ploeg uit Hamburg behoeden voor een degradatie. Dat lukt Stevens, op de laatste speeldag wint hij zelfs met 7-0 van Karlsruher SC. Dat was op dat moment één van de grootste overwinningen ooit in de Bundesliga. Maar Stevens had als trainer een droom. Hij wilde ooit aan de slag als trainer in zijn woonplaats Eindhoven.

De Eindhovense achterdeur

In 2008 komt de droom van Huub Stevens eindelijk uit. Hij werd al vaker gelinkt aan het hoofdtrainerschap bij PSV, maar het was er tot in 2008 nog nooit van gekomen. Helaas voor Stevens wordt het niet wat hij er van had gehoopt. Vanaf het begin wil het al niet klikken met de spelersgroep. Na negentien duels en een vijfde plaats besluit Stevens dat het genoeg is geweest. Hij stapt op bij PSV. Een ervaring rijker, maar zeker een illusie armer. Zijn droom om succesvol te zijn met PSV spat uiteen. En dat ligt niet alleen aan de trainer.

Carlos Salcido was vice-aanvoerder in de selectie van PSV op het moment dat Stevens trainer was. Zijn teksten na het opstappen van zijn trainer liegen er echter niet om. “Als ik zijn kop zie, blokkeer ik”, liet Salcido weten. Tel daarbij het akkefietje met Mendez op en het is duidelijk dat spelers en trainer elkaar simpelweg niet lagen. Toch zal het eeuwig zonde blijven dat een echte clubman als Huub Stevens via de Eindhovense achterdeur is vertrokken.

Huub_Stevens-2Maar Huub Stevens zou Huub Stevens niet zijn als we hem niet snel opnieuw ergens zagen opduiken. Dit keer werd het geen Duitsland, maar Oostenrijk. Stevens ging aan de slag bij Red Bull Salszburg. En daar liet hij gelukkig weer zien een uitstekende trainer te zijn. Hij werd kampioen van Oostenrijk. Voor Stevens was het de eerste keer dat hij kampioen zou worden in de hoogste competitie van een land. Na zijn kampioenschap met Köln in de 2.Bundesliga. Ook werd Stevens gekozen tot trainer van het jaar in Oostenrijk. Het tweede jaar ging het helaas iets minder. De ploeg van Stevens stond derde met vijf punten achterstand op de nummer één. Stevens vloog eruit en werd vervangen door een andere Nederlander met een HSV verleden, Ricardo Moniz.

Nadat eerder een terugkeer bij zijn jeugdliefde PSV mislukte, was het in 2011 wederom tijd om terug de keren naar een oude bekende. Stevens werd op 27 september 2011 aangesteld als de opvolger van Ralf Rangnick bij Schalke 04. Hij tekende in Gelsenkirchen een contract tot 2013, en was van plan lange tijd bij de blauw-witte te blijven. Maar zoals het in voetballand gaat, wordt de trainer verantwoordelijk gehouden als het minder gaat. Zo ook Huub Stevens. Na een serie Nederlagen moest hij in december 2012 vertrekken bij de club waar hij zo succesvol was in het verleden. Tijdens het 100-jarig bestaan van Schalke kozen de supporters Stevens nog als beste trainer ooit van hun club. Helaas voor Stevens telde die successen uit het verleden niet meer mee.

Van Grieks avontuur terug naar Duitsland

In 2013 besloot Stevens eens wat anders te proberen. Het werd geen Duitsland, maar Griekenland. PAOK Saloniki om precies te zijn. Ook dat werd geen groot succes. Het verblijf in de zon was niet van lange duur. Op 2 maart 2014 verliet Stevens Saloniki alweer om aan de slag te gaan in het land waar hij zich thuis voelt. Stevens mocht VfB Stuttgart gaan redden.

Nadat hij HSV eerder al wist te behouden voor de Bundesliga lukte hem dat dit keer opnieuw. Toch vertrok hij na die redding direct weer bij Stuttgart. Het was voor Stevens echt een tijdelijke klus. Toen de club het seizoen daarna opnieuw in de problemen kwam, klopte het toch weer aan bij Stevens. Hij besloot er wederom op in te gaan en flikte het opnieuw. In een bloedstollend gevecht om degradatie won Stevens op de laatste speeldag van directe concurrent Paderborn. Paderborn ging richting de 2.Bundesliga, Huub bleef met Stuttgart in de Bundesliga.

Het contract van Stevens werd ondanks lijfsbehoud niet toch niet verlengt door Stuttgart en Stevens vertrok opnieuw. Maar zijn naam als probleemoplosser was inmiddels gemaakt. Begin dit seizoen kwam TSG Hoffenheim in de problemen. In Duitsland weten ze dan dat je Huub Stevens moet bellen. Dat deed Hoffenheim ook, en Stevens hapte weer toe. Helaas zullen we nooit weten of het hem weer was gelukt. Vandaag kwam het nieuws naar buiten dat Stevens wegens fysieke problemen de strijd tegen degradatie moest staken.

Een fantastische persoonlijk, die gemist gaat worden

Door die fysieke problemen lijkt er dus ook een einde te zijn gekomen aan de loopbaan van Huub Stevens als trainer. Ik vind het eeuwig zonde. Sommige mensen vonden hem misschien wat overdreven, maar ik vond Huub Stevens echt. Zijn woede was echt, zijn vreugde was echt. Sommige trainers willen het boos zijn nog wel eens spelen om een punt te maken. Huub Stevens niet, die kon echt kwaad worden als iemand even een minuutje verzaakte op de training. Huub was een vakman, een vakman met een enorme passie wel te verstaan. Helaas kon hij die passie er in Nederland niet bij iedereen in krijgen. In Duitsland daarentegen lukte hem dat een stuk vaker. Helaas zullen we de passie van Huub langs de lijn niet meer zien. Gelukkig zijn er op Youtube nog voldoende interviews en andere filmpjes waarin we Steven in topvorm kunnen bekijken.

Huub we gaan je missen, maar hopelijk mag je nog jaren genieten van wat je hebt bereikt. Je kunt terugkijken en op een carriére waar mening trainer jaloers op kan zijn.

(Antonio Rüdiger, inmiddels AS Roma, toont zijn dankbaarheid aan Stevens)

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *