germany-31017_960_720

”Hee Duitser, mijn opa wil graag zijn fiets terug”

In Nederland krijgen nog steeds veel mensen bij Duitsland een gevoel van afkeer. Duitsland is immers het land dat een groot deel van onze grootvaders fietsen heeft ingenomen. En volgens deze mensen rijden ze daar overigens ook nog steeds op rond. Je kunt ook geen dag naar Duitsland zonder een Nederlander die de tweewieler van zijn opa terug gaat vragen aan een willekeurig persoon op straat. Fahrad is dan ook een van de weinige woorden die de Nederlander machtig is in de Duitse taal. Al moet ik bekennen dat bier en bratwurst over het algemeen ook wel wil lukken, zolang het maar niet te duur is. En gelukkig hebben ze in Duitsland voor gratis hetzelfde woord als dat wij in Nederland hebben.

Die Nederlandse afkeer jegens onze buren stamt uit de periode 1940-1945. Dat is slechts 71 jaar geleden en ik begrijp dan ook volledig dat veel jongeren dat nog moeilijk kunnen verwerken. Die kinderen staan er mee op en gaan er mee naar bed. Natuurlijk krijg je dan een hekel aan die verdomde Duitsers. Alles aan Duitsland is slecht. Maar gelukkig beginnen ook steeds meer Nederlanders het goede van onze buren in te zien. Zo reizen er elk weekend duizenden Höllander de grens over om van het voetbal te genieten. Al zal het niet alleen om het voetbal gaan. Hier bier in Duitsland is namelijk goedkoper, en een bratwurst kost maar 2,50. Voor de echte Höllander is de rekensom dan al snel gemaakt.

Ik zal bekennen dat mijn eerste kennismaking met Duitsland ook ongeveer zo is gegaan. Via internet konden we aan drie kaartjes voor Borussia Dortmund komen. Op dat moment een ploeg dat het De Graafschap nog niet lastig kon maken. Voor het niveau konden we dus beter thuis blijven. Maar, een kaartje was slechts twee tientjes. En na wat research op Google bleek ook het bier goedkoop te zijn. Halve liters voor drie euro. We wisten niet hoe snel we met onze Höllandische krenterigheid de grens over moesten steken. Eenmaal de grens over bleek daar het walhalla te liggen voor ieder voetballiefhebber, of voor iedere liefhebber van een ordinair potje saufen und fressen.

Eenmaal aangekomen bij het stadion besloten we dan ook snel op zoek te gaan naar een biergarten. Die was zo gevonden, want saufen kunnen de Duitsers wel. In de rij voor het bier waren we lekker Höllandisch aan het lullen tegen elkaar en dat viel onze Duitse vrienden ook direct op. Ze klampten dan ook meteen een praatje aan. “was machts du hier in Dortmund?”, vroeg hij op woedende toon. Wij hadden direct onze verontschuldigingen klaar en zaten alweer met één been  in de auto om met gierende banden maar eens op huis aan te gaan. Tot onze verbazing bedoelde de Duitse medemens het echter vriendelijk. Ook daar moet je even doorheen prikken. Duitsers zeggen alles alsof ze je na elke zin een blauw oog gaan bezorgen, maar ze bedoelen het echt goed. Hij vroeg op vriendelijke (lees: dreigende) toon waarom we voor een wedstrijd van Dortmund hadden gekozen en niet voor een ploeg die wel kon voetballen. Na ons verhaal te hebben gedaan drukte de in sjaals verzopen man ons een halve liter bier in de hand en riep “Viel Spass freunde!” Vanaf dat moment was de wedstrijd waar we voor kwamen bijzaak. Wij hadden zojuist gratis bier gekregen van de vijand. GRATIS! Onze eerste kennismaking met de Deutsche gemütlichkeit was gemaakt.

Nu jaren later heb ik het dreigende toontje waarop de Duitsers spreken leren waarderen. Bij een Duitser zul je nooit het probleem hebben dat je hem niet kan verstaan omdat ie zo zachtjes praat. Nee, ze zijn luid en duidelijk. Ik ben in de loop der jaren van de Duitsers gaan houden. Zodra ze horen dat je uit Nederland komt zullen ze je altijd een biertje en een praatje aanbieden. Op dat praatje zitten we natuurlijk niet te wachten, maar voor een Höllander telt gratis bier. Dus je gaat ook even dat praatje aan. En ik heb dat niet alleen bij Dortmund meegemaakt. Eigenlijk bij elke Duitse club waar ik tot nu toe te gast ben geweest gaat het op die manier. Duitsers zijn in mijn ogen het meest vriendelijke volk ter wereld. Ze stralen alleen iets heel anders uit.

Ik ben inmiddels vaak naar Duitsland geweest met verschillende mensen. En steeds weer zie ik mijn Höllandische vrienden genieten van het goedkope en soms zelfs gratis Duits bier. En toch zullen ze de Duitsers nooit gaan vertrouwen.  ”Hmm lekker gratis bier, ze zullen wel wat goed te maken hebben van die fietsen.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *